Jeff Zentner – Król Węży

„Król węży” to debiutancka książka Jeffa Zentnera. Wcześniej niezbyt znany muzyk, teraz pisarz, odbierający najważniejsze literackie nagrody.

Książka jest powieścią o trudnym dorastaniu i życiowych wyborach, okraszona miłością, cierpieniem, religią i poszukiwaniem sensu życia. Bohaterowie to Dill, Travis i Lydia, trójka charakternych nastolatków. Dill jest synem kaznodziei, skazanego za posiadanie dziecięcej pornografii. Niewykorzystany talent muzyczny, przytłumiony przez klątwę swojego nazwiska, żyjący w ubóstwie. Lydia to popularna blogerka, mająca rzeszę fanów, w szkole jednak nielubiana. Natomiast Travis to wysoki, potężny chłopak, emanujący wrażliwością, niedoceniany przez ojca, który ma wobec niego inne wymagania. Wielbiciel powieści fantasy. Z bliżej nieznanych powodów, ta trójka zbliżyła się do siebie, mimo znaczących różnic, nie tylko osobowości, ale także społecznych.

Zentner w doskonały sposób przedstawił bohaterów powieści, jak na dłoni można ujrzeć ich psychikę, mocne i słabe strony. Każda postać jest barwna, od głównych bohaterów, po osoby pojawiające się w książce epizodycznie. Mimo trzecioosobowego narratora, Zentner dzięki kilku dobrym zabiegom, pozwolił czytelnikowi wgłębić się w umysł bohatera. Przeważa narrator trzecioosobowy, choć co ciekawe – myśli bohaterów zapisywane są w pierwszej osobie i specjalnie wyróżnione kursywą. Nietypowe. Choć pomysłowe. I dobre. (napisałem tak nie przypadkowo, ponieważ Zentner lubuje się w takich właśnie równoważnikach zdania. Kolejny zwariowany pomysł, który wpływa pozytywnie na jakość tekstu).

W „Królu Węży” wyraźnie wyczuwa się amerykańskość. Bohaterowie posiadają cechy charakteru specyficzne dla tego regionu. Pozwala to jeszcze bardziej wczuć się w powieść i przenieść się do miejsca wydarzeń. Styl autora także jest… amerykański. Ciężko to wyrazić słowami, ale łatwo to wyczuć podczas czytania. Należą się gratulacje dla Zuzanny Byczek, za to, że potrafił wyrazić styl Zentnera polskimi odpowiednikami.

„Król Węży” jest powieścią obyczajową, skupiającą się bardzo na ludzkiej psychice. Każdy z trójki nastolatków jest tak doskonale ukształtowany, że aż trudno uwierzyć, że nie jest ona pisana na faktach. Autor doskonale zna problemy społeczne, z którymi muszą zmierzyć się młodzi ludzi, ukazuje ich życie jako barwne, choć trudne, momentami straszne, cierpiętnicze. To jest w tej książce piękne, że nie liczą się wydarzenia, liczą się ludzie. Każda postać w książce pozostawiła swój ślad, szczególnie interesujące bywają osoby z drugiego planu, ponieważ ich historia pozostaje często niewyjaśniona.

„Król Węży” bywa luźny, sielankowy, by po chwili zwalić czytelnika z nóg. Lektura to trudna, na szczęście nie w odbiorze, ale w przekazie. Poruszająca i inspirująca. Zentner podarował nam kilka swobodniejszych fragmentów, jednak w większości sytuacji będziemy mieli wypieki na twarzach i skoki adrenaliny. Zadziwiająco realistyczna powieść, bez cienia retuszu czy prób podkoloryzowania akcji pod odbiorcę. I to jest w tej książce najlepsze – mimo odległego miejsca akcji, jesteśmy w stanie mocno zaangażować się w życie bohaterów.

Ocena 10/10

Jeff Zentner Król Węży - recenzja książki

Jeff Zentner Król Węży - recenzja książki okładka

9 thoughts on “Jeff Zentner – Król Węży

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *